محلات

مرا به نام کوچکم صدا زدی

                                                                                                                                                     بزرگ شدم

بزرگتر از آنکه در خود بگنجم

و فراتر از آنکه درآسمان دودی شهر

به دنبال ستارگان زرد باشم

                                                                                       تو

خورشیدی

و کوه در دستهای تو آب می شود

                                                                                                                                                            و دلم آبی

                                                                                                                                            دیگر پیچکهای هرزه مرا نمی آزارند

و خارهای تنهایی از صلابت پاهای استوارم نمی کاهند

من بزرگ شده ام

                                                                                                                           در نگاههای تو

میان مردمان و لبخندها

و در قلبهای عاشق

                                                                                                                                              ولی هر گز به بزرگی تو نخواهم شد.