محلات

دفتر شعری هست که وقتی به اولین صفحات اون نگاه میکنم و تاریخ های نوشته شده در زیر اشعار را می بینم به سالهای 70 و 71 بر میگردد ؛ چه زود گذشت! این دوبیتی نیز در صفحات ابتدایی اون دفتر بود.

 سحرگاهان که سودای دگر داشت

سراپای تنم شعر سفر داشت

و من با خاطراتم مانده تنها

دلم هر دم هوایی تازه تر داشت.